επιτελους χριστουγεννα.

μερες χαρας και αγαπης, μερες προσφορας.

μηπως ομως θαπρεπε ναναι και μερες σκεψης και αυτοκριτικης? ας παμε περα απτις λεξεις.

χαρα. αγαπη. προσφορα. τα υλικα αγαθα δεν εχουν καμια σημασια, οσο κλισε κι αν ακουγεται αυτο. ευκαιρια να δειξουμε στους αγαπημενους μας οτι τους νοιαζομαστε, αλλα και στο κοσμο γυρω μας οτι ολα μπορουν να γινουν ομορφα. η τουλαχιστον, οτι μπορουμε να προσπαθησουμε.

αλλη μια πορεια σημερα στα προπυλαια. ο κοσμος ομως δεν αφυπνιζεται..ποσο καιρο θα χρειαστουμε για να ενδιαφερθουμε πραγματικα για το τι γινεται γυρω μας?

ενα wall post στο facebook δεν ειναι αρκετο. ας αντιδρασουμε μια φορα ενωμενοι, μακρια απτην ψυχρη οθονη του υπολογιστη μας και τις ψευτικες ζωες μας.

καιρος να ξεσηκωθουμε.

μη τους αφησεις να σε κανουν οτι θελουν, η πατριδα σου ανηκει.

πολεμησε για τα ιδανικα σου, για τα πιστευω σου.

οποιο κι αν ειναι το κοστος.

porcupine tree - trains

απο τα πιο αγαπημενα μου τραγουδια, αφιερωμενο.

τα ξαναλεμε.

ερχομαστε. ηταν στο χερι σου να το αλλαξεις, μα οχι πια.. τα ξαναλεμε. ο κοσμος ειναι δικος μας, δικος σου και δικος μου. εισαι μεσα?

και τωρα τι? νομιζεις θα χαθω, κανς λαθος. εγω θ σταθω στα ποδια μ. με τν αξια μου κ μονο. δε θα επιτρεψω σε κανεναν να μ πληγωσει, να μ προσβαλλει, να με θιξει. να βρεις αλλο θυμα. ουτε κι εσυ να μην αφηνεις ΚΑΝΕΝΑΝ ν εισερχεται στον κοσμο σου, τν πολυ δικο σου κοσμο. γιατι ειν δικος σου. και μονο. ολοι οι αλλοι ειναι απλα ξενοι..ν περπατας με ψηλα το κεφαλι, φιλε μου. δν εχεις τιποτα να κρυψεις.

Δεν ειμαι κανενος.

ειμαι κιεγω εφηβη.

με ανησυχιες, προβληματα, στενοχωριες, ερεθισματα. αναρωτιεμαι συχνα τι θα πει "επανασταση". μια ιδεα, μια σκεψη, μι απραξη. ισως μια αντιδραση. ισως.

ποτε λεγεσαι επαναστατης? οταν συμμετεχεις σε διαδηλωσεις και πορειες διαμαρτυριας? οταν σηκωνεις μοικανα ή εξεζητημενη εμφανιση? ή μηπως οταν εχεις πραγματικα επαναστατικες ιδεες και αποψεις ανατρεπτικες? αληθινες ιδεες που οδηγουν σε αληθινα επαναστατικες πραξεις και οχι παλιμπαιδισμους.

Δεν ειμαι κανενος.

René Aubry - La Grande Cascade

και με δυο χρονια καθυστερηση, εγινε η δικη του φονια του αλεξη. ακουσα πως οι γονεις του νιωθουν δικαιωμενοι με την ισοβια καθειρξη που του επιβληθηκε. για τη νεολαια ομως, για το πανελληνιο, θα ειναι αρκετο? ο αδικος χαμος ενος δεκαεξαχρονου αγοριου θα επρεπε να μας συγκλονιζει μεχρι σημερα, και οχι να εχει ξεχαστει.. ας προστατεψουμε τουλαχιστον τις επομενες γενιες απο παρομοια τραγικα συμβαντα και ας εχουμε αυτο το παιδι για παντα στις καρδιες μας, να μας θυμιζει την καταντια μας.

ακομα ενα.

ενα τραγουδι, π με τους στιχους του μας δειχνει πως κυνηγωντας τα πλα και τα μεγαλα, ισως στ τελος κερδιζοντας τα χασουμε την ταυτοτητα μας.

morcheeba - gained the world

σκεφτομουν μια ιστορια. πολυ ομορφη. ξαφνικα ομως αντιμετωπισα την πραγματικοτητα.. γιατι η ζωη δεν ειναι παντα οπως τη σχεδιαζαμε.

ψεμμα ψεμμα ψεμμα. ΨΕΜΜΑ. η μονη λεξη που υπαρχει στο μυαλο μου αυτη τη στιγμη, που καιρος για ιστοριες., σε βαρεθηκα. και τωρα? να δεις που ολα θα πανε καλα και θα σταθω στα ποδια μου, δε σε χρειαζομαι. μονο μη γυρισεις πισω ψαχνοντας συγχωρεση. δε θα τη βρεις εδω.

ωρα να βαλω τη μασκα μου. θα ειμαι καλη, και μαζι σου και με ολους. πισω απο το πλαστικο μου προσωπιδιο ομως, για σενα δε θα υπαρχει παρα μια εκφραση αηδιας.

ελπιζω να δημοσιευσω την ομορφη ιστορια μου σε επομενη αναρτηση. καλημερα.

ηθικα διδαγματα

ενα απο τα πραγματα που μου εχει διδαξει η ζωη ειναι να μη κρινεις ΠΟΤΕ καποιον μονο απτην εξωτερικη του εμφανιση. ο εσωτερικος κοσμο καποιου, μπορει να ειναι τοοσο διαφορετικος, που μολις τον γνωρισεις να ανατρεψεις εντελως τη λανθασμενη εικονα που εχεις σχηματισει για εκεινον. γι'αυτο ας αρχισουμε να εξεταζουμε τους ανθρωπους και τα πραγματα σε βαθος.

ροδες - για την αγαπη αυτη

Καθομουν στο πεζουλι.

Περιμενα το πλοιο και κοιτουσα γυρω μου.. Εβλεπα τους περαστικους και επλαθα ιστοριες για τη ζωη του καθενος.

Περασε ετσι αρκετη ωρα, ωσπου το βλεμμα μου σταματησε σενα μπαλκονι.

Μεσ'απο τις χαραμαδες του παλιου ξυλινου πατζουριου, διεκρινες τη φιγουρα μιας κοπελας που κοιταζοταν στον καθρεφτη. Και η κοπελα γινοταν γερος, και αγορι και γυναικα, κιολο επαιρνε ν'αλλαζει η φιγουρα, να γινεται θλιμμενη, ανησυχη, σκεπτικη.

Δεν ξερω τι ηταν αυτο που με οδηγησε σε αυτη, η τι ηταν αυτο που με τραβηξε πανω της. Ειχε μια παραξενη γοητεια, σα πεπλο που σε αγκαλιαζε και σε κρατουσε παντοτινα φυλακισμενο.

Ηρθε το πλοιο. Μπαινω με το σακιδιο στη πλατη και πηγαινω στο καταστρωμα- αναζητω με τα ματια μου τη φιγουρα, μα το μπαλκονι ειχε πια χαθει.

επιτελους διακοπες! να εχετε ενα υπεροχο καλοκαιρι (:

damian marley - road to zion

http://www.youtube.com/watch?v=nLirOZpe7_8

καλημερα σε ολους (:

μολις ξεκινησα το blog μου.. ελπιζω να σας αρεσει!